Tag: oorlog
Pagina 4/4
Oorlogswinter
Ik heb wat dubbele gevoelens bij Oorlogswinter. In tegenstelling tot bijna alle andere Nederlanders, zo lijkt het althans, heb ik het boek van Jan Terlouw nooit gelezen. Ik ging in die zin zonder verwachtingen de film in. Toch viel het tegen. Wellicht omdat ik een film had verwacht die meer op volwassenen dan kinderen was gericht. Het kan zijn Martin Koolhoven die eerste doelgroep voor ogen stond, maar dat lijkt me niet. Het verhaal wordt, net als het boek neem ik aan, vanuit …
Lees meerCamera Japan 2008
Het derde Camera Japan-festival geeft een goede indruk van de culturele ontwikkelingen in Japan. Ook deze keer vormde film de hoofdmoot van het programma. Daarnaast kwamen ook dans, muziek, kunst, architectuur en literatuur aan bod. De exposities in museum Boijmans van Beuningen en galerie Roodkapje lopen nog, en er volgen nog een architectuurlezing en workshops. Er volgt nog een tour met een selectie van het filmprogramma door Amsterdam, Den Haag, Utrecht, Maastricht, Leiden, Breda, Dordrecht en Brussel. Contrast gecorrigeerd Wings of Defeat Risa Morimoto, 2007 De documentaire Wings of Defeat belicht een van de meest notoire en minst begrepen aspecten van de …
Lees meerThe Caine Mutiny
The Caine Mutiny is een film met veel gezichten. Oorlogsfilm, rechtbankdrama, politiek pamflet en liefdesgeschiedenis. Deze samenwerking tussen Stanley Kramer en Edward Dmytryk, naar de Pulitzer-prijswinnende roman van Herman Wouk, overtuigt op bijna alle fronten. De jonge en onervaren marine-officier Willis Keith (Robert Francis) wordt op de Caine gestationeerd, een aftandse en afgeragde mijnenveger die al veel oorlogsactie heeft meegemaakt. Om Keith wat wegwijs te maken laat de kapitein hem rondleiden door twee collega-officieren: het rechtdoorzeetype Maryk (Van Johnson) en de cynische schrijver Keefer (Fred MacMurray). Als er een nieuwe kapitein wordt toegewezen aan de Caine reageert Keith enthousiast. Deze Queeg …
Lees meerThe Human Condition
“Het is niet mijn fout dat ik een Japanner ben – en tegelijkertijd is juist dat mijn grootste fout.” Het zijn de woorden van Kaji, protagonist in Masaki Kobayashi’s The Human Condition (Ningen no joken). Maar het citaat zou ook uit de mond van de regisseur kunnen komen. The Human Condition duurt in totaal ruim 9 (!) uur en kostte vier jaar om te maken, omdat productiemaatschappij Shochiku dwars lag en Kobayashi de heersende conservatieve krachten in het Japan van de jaren vijftig tegen zich had. Het resultaat kan worden gezien als een totaal uit de hand gelopen vorm van persoonlijke boetedoening. De film …
Lees meer