Erik Kersten

mail@erikkersten.nl
0619200114

Tag: 2016

Pagina 2/2

Captain America: Civil War

Misschien was ik zelf niet helemaal in vorm maar bij dit nieuwe deel van de hele Avengers sequel/prequel/spinoff reeks begint de vermoeidheid toch flink toe te slaan. Opnieuw wordt er spectaculair gevochten, is Robert Downey JR vooral cynisch en begin je op een gegeven moment te denken ‘wat maakt het allemaal uit’. En dat het team in twee gesplitst wordt en tegenover elkaar komt te staan, voelt vooral gezocht. Het is allemaal prachtig gemaakt en met een beetje goede wil zou je dit een ‘thinking man’s action adventure‘ kunnen noemen, maar bij mij viel het allemaal nogal zwaar op de …

Lees meer

Westworld, seizoen 1

Prima bewerking van de klassieke SF-film over een themepark waarin robots het de mens naar de zin moeten maken. In de praktijk komt dat vooral neer op geweld en seks. Het wemelt van het naakt in deze serie maar tegelijk ook weer niet. Ze weten het netjes te maskeren. Meestal. Geweld mag uiteraard wel getoond worden, zij het een stuk beschaafder dan in een echt vuige film. De makers hebben goed werk gemaakt van het contrast tussen de wereld in het park en die daar buiten, met het wilde westen tegenover de kille technologische controllrooms. Ook mooi hoe ze spelen …

Lees meer

Nocturnal Animals

Ik heb wel genoten van de nieuwe Tom Ford. Pretentieus, dat zeker, maar ook intrigerend. De plot is nogal vergezocht en door de dubbele lijn met het manuscript Nocturnal Animals en de flashbacks, ook iets te kunstmatig. Maar Ford houdt je wel bij de les. Door de nachtelijke scenes doet de film vaak denken aan het werk van David Lynch, vooral Lost Highway, en dat is een compliment. Mooie rol ook weer van Jake Gyllenhaal (dubbel zelfs, als schrijver Edward Sheffield en familieman Tony Hastings in het manuscript).

Lees meer

The Young Pope, seizoen 1

Ik stond niet direct te springen bij het vooruitzicht om een heel seizoen naar de paus te gaan kijken. Maar dit was een jonge variant, gespeeld door Jude Law en geregisseerd door Paolo Sorrentino. Dat kon toch niet mis gaan? En dat gebeurde dus ook niet. Jude Law was nooit beter als jonge verleidelijke God Lenny die met zijn stiefmoeder in het kielzog het Vaticaan betrekt als nieuwgekozen leider van de Katholieke kerk. Law maakt gebruik van zijn good looks om mensen op het verkeerde been te zetten. Het wemelt in Rome van de konkelende geestelijken die er alles aan doen …

Lees meer

Train to Busan

Een sentimentele zombiefilm. Klinkt vreemd, maar de makers van Train to Busan weten het herstel van de band tussen vader en dochter te verenigen met een uiterst enerverend mens-versus-dodenleger-spektakel. Ik had er een hard hoofd in dat er nog wat toe te voegen is aan dit uitgekauwde genre, maar die scepsis wordt met verve weerlegd. Door de gekte te concentreren in en rond een voortsnellende trein weet Train to Busan veel focus te bereiken en ga je al snel op het puntje van je stoel zitten.  Door de claustrofobische setting en het egoistische van sommigen en het heroische van anderen, …

Lees meer

The Jungle Book

Mowgli, Shere Khan, Bagheera, Baloo, Kaa en natuurlijk King Louie. Het verhaal is bekend, de vraag was vooral wat regisseur Jon Favreau en zijn special effects afdeling ermee zouden doen. Dat ik er niet echt bij stil heb gestaan dat ik al precies wist wat er zou gebeuren, is dan ook een aanbeveling. Deze nieuwe Jungle Book ziet er dan ook schitterend uit. De combinatie van een echte, door een acteur gespeelde, Mowgli en een volledig uit de computer komende jungle met alle dieren daarin, werkt heel goed. De makers volgen het origineel maar hebben een paar verhaallijntjes toegevoegd om …

Lees meer

Perfetti sconosciuti

Het is iets te toevallig allemaal, maar deze film geeft wel een interessante visie op het fenomeen mobiele verslaving. Een vriendengroep besluit om tijdens hun gezamenlijke avondje de telefoons op tafel te leggen en alles wat daar op binnenkomt direct met elkaar te delen. Dat loopt uiteraard gruwelijk uit de hand.

Lees meer

The Americans, seizoen 4

Hoewel The Americans over grote thema’s als de Koude Oorlog, spionage en contraspionage en enorme politieke intriges gaat, is vooral het feit dat al die thema’s zo klein gemaakt worden de kracht ervan. De spanningen tussen Elizabeth en Philip Jennings (met grote klasse gespeeld door Keri Russell en Matthew Rhys) onderling, die met hun dochter Paige en die met hun handlers en bronnen/slachtoffers is als een mini Koude Oorlog die me voortdurend bij de les houdt. Daarnaast is het echt genieten om de 80’s zo mooi tot leven te zien komen. Nu Paige weet, wel zo ongeveer, wat haar ouders …

Lees meer

The Wailing

Ik heb horror, fantasy, religie en thriller als tags bij The Wailing gezet. Dit verhaal van mysterieuze gebeurtenissen in een Koreaans dorp overschrijdt genres en is zeldzaam intens. Toch heb ik er wat gemengde gevoelens over. Regisseur Na Hong-jin maakte eerder twee sterke films: The Chaser en The Yellow Sea. Ook die waren zeer intens maar met The Wailing zet hij nog een tandje bij. Wat de film zo aantrekkelijk maar ook enigszins frustrerend maakt, is de voortdurend schuivende focus. Nooit heb je als kijker het idee dat je begrijpt waar het heen gaat of hoe het nou echt zit. …

Lees meer

Stranger Things, seizoen 1

Het is een enorme metaserie maar ik heb er van genoten. Stranger Things gaat over de verdwijning van een jongen en geheime overheidsexperimenten, maar toch vooral ook over allerlei andere films en series. Een cynicus zou zeggen dat er werkelijk geen greintje originaliteit zit in deze serie. Maar een filmfreak en positivo als ik kijkt daar toch wat genuanceerder tegenaan. Deze sciencefiction/horrorserie, over de raadselachtige gebeurtenissen in een Amerikaanse stadje in 1983, is doordrenkt van nostalgie. In alles grijpt de serie terug naar illustere voorbeelden als E.T., Poltergeist, Halloween, The Fog, The Evil Dead, The Goonies, A Nightmare on Elm Street …

Lees meer

Elle

In veel recensies lees ik dat Elle, ondanks de totaal veranderde omstandigheden ten opzichte van zijn andere films, toch een echte Paul Verhoeven is. Dat heb ik minder. Ik had vooral het gevoel naar de nieuwe Michael Haneke te kijken, aangevuld met een flinke dosis seks. Dat wel. Maar eigenlijk is dat alleen maar een aanbeveling. Verhoeven/Haneke is op papier een heerlijke combi en het eindresultaat is dat ook. Zo’n rol als Isabelle Huppert hier speelt, kan ze dromen. Een zelfstandige Parisienne met een (schijnbaar) ijzeren controle over haar gevoelens maar ook met een paar steekjes los, is zowat haar handelsmerk. …

Lees meer

House of Cards, seizoen 4

Normaliter is het voor een zittende president een fluitje van een cent om de nominatie van zijn partij voor de volgende verkiezingen binnen te halen. Maar niet in het universum van Frank Underwood. In een sterk staaltje ‘bovenop de realiteit zitten’ is er ook in het fictieve Washington een heftige strijd gaande om die nominatie. Zijn Democratische opponent Heather Dunbar lijkt er met de buit vandoor te gaan. Maar waar Clinton en Sanders in het echt nog vechten, wordt Dunbar door Underwood verslagen en stoomt hij door naar de echte eindstrijd. Tegen een ijzersterke tegenstander en met een verrassende running mate. Het seizoen begint …

Lees meer

IFFR 2016, de lijst

Over het IFFR als geheel heb ik wel wat te klagen, maar de filmscore viel me uiteindelijk best wel mee. Ik ben een fanatiek kijker maar het feit dat ik geen enkele Tiger Award kandidaat heb gezien, zegt ook wat over mijn veilige voorkeuren. Maar alleen al qua gezondheid was dit jaar zeer geslaagd. Ik heb me 10 dagen lang prima gevoeld en dat was de laatste jaren wel eens anders. Chevalier (3.5): iets minder dan voorganger Attenberg maar toch geslaagd als absurde variant van haantjesgedrag Las vacas con gafas (4): oudere meesterschilder en docent wordt langzaam blind. Sterke hoofdrol …

Lees meer