De muur uit de titel moet je zowel letterlijk als figuurlijk nemen. Cahit Tomruk (Birol Unel) is een Duitse Turk van rond de veertig wiens leven om weinig anders dan drugs en drank lijkt te gaan. Het is ook een keuze om over het verlies van zijn vrouw heen te raken. In een nachtclub waar hij lege bierflesjes verzamelt en inlevert voor kleingeld, lijkt niemand de in zichzelf gekeerde man op te merken. Na een nacht van overmatig drinken verlaat Cahit de club en rijdt frontaal met zijn auto tegen een muur, waarbij hij ternauwernood aan de dood ontsnapt. Hij wordt wakker in een kliniek waar de psychiater hem vertelt dat tegen een muur aanrijden niet de handigste manier is om zelfmoord te plegen. Dan wordt hij aangeklampt door Sibel (Sibel Kekilli), een Duits-Turkse vrouw die ook een zelfmoordpoging heeft gedaan. Sibel is woedend op haar traditionele Turkse familie, die haar toekomstige leven wil bepalen. Ze stelt Cahit voor om met haar te trouwen, zodat ze haar vrijheid terugkrijgt en kan genieten van een leven zonder het religieuze toezicht van haar ouders en broers. Cahit ziet het eerst helemaal niet zitten maar Sibel is zo vasthoudend dat hij uiteindelijk akkoord gaat, met de afspraak dat ze allebei vrij zijn om andere mensen te zien. Wat begint als een gearrangeerd huwelijk uit eigenbelang, ontwikkelt zich echter al snel tot een relatie die uiterst complex is maar waar ook ruimte komt voor genegenheid.

Er wordt flink ‘gefickt’ in Gegen die Wand. Cahit neukt vooral met zijn vaste scharrel en bij hem is het meer vechten dan de liefde bedrijven. Sibbel neukt met mannen die ze oppikt in bars en disco’s, als een manier om te bewijzen dat ze haar eigen leven leidt. Maar ook daar zit weinig liefde in. Als Sibel weer eens met een man meegaat, begint er toch iets te veranderen bij Cahit. Ze hadden een afspraak maar gevoelens laten zich niet sturen. Als een andere man, die door Sibbel na de daad aan de kant is gezet, bij Cahit verhaal komt halen, knapt er iets in hem.

Er zit veel woede in deze film. Cahit en Sibel zijn extreem in de manier waarop ze erop reageren maar Gegen die Wand vertelt ook het verhaal van een generatie Duitse Turken die gevangen zit tussen verleden en heden. In een Duitse samenleving die hen niet als Duitsers accepteert en een traditionele Turkse gemeenschap die hen als halve Turken beschouwt, voeren ze een voortdurende strijd om zichzelf te bewijzen. Regisseur Fatih Akin onderzoekt de tegenstrijdige aard van die tussencultuur: de verleidingen, de beperkingen, het racisme en de dubbele moraal. Cahit is die cultuur vergeten, iets dat mooi geillustreerd wordt door een scene waarin hij mede-Turkse mannen vraagt waarom ze alcohol mijden en niet hun eigen vrouw neuken in plaats van die in bordelen. Die mannen hebben zich teruggetrokken in een eigen gemeenschap aan de rand van de samenleving, terwijl Cahit en Sibbel juist strijdend ten onder gaan. Als de bodem is bereikt, begint de lange klim uit het donker.

Sibel Kekilli is geweldig als een jonge vrouw die gedreven wordt door zelfhaat en haar enige uitlaatklep vindt in one-night-stands. Birol Unel is zelfs nog beter. Hij weet zowel de woede als het verdriet, de vermoeidheid en het fatalisme over te brengen van een man die op de rand van de afgrond staat en wiens enige hoop erin bestaat Sibel te redden.